|
Πούλης Δημήτρης | Χίος | Βιογραφικά στοιχεία
• Χρόνος γέννησης

1925
• Ιδιότητα

Υπήρξε επαγγελματίας μουσικός, έπαιζε ούτι και τραγουδούσε.

• Γονείς

Ο πατέρας του ονομαζόταν Μαρκέλος. Έπαιζε σαντούρι και μαντολίνο, κι αργότερα κλαρίνο, την περίοδο μεταξύ 1915 με 1945:

Κοίταξε να δεις, ο πατέρας μου που έμαθε κλαρίνο, αναγκάστηκε να μάθει. Έπαιζε με τον Γιάννη τον Πούπαλο βιολί [...] Κι από τότες που ήρθανε από τη Μικρασία τα κλαρίνα το ’22, όποιος πήγαινε να βγει, τον σκέπαζαν τα κλαρίνα κι αναγκάστηκε, κι είχεν τρία παιδιά τότες, να πάει να μάθει κλαρίνο.

• Οικογενειακή κατάσταση

Όπως αναφέρει ο Δημήτρης Πουλής:

Το παλιό χωριό, αυτή η παλιά Ποταμιά, εκεί γεννηθήκαμε εμείς. Τα παλιά χρόνια λέει έπαιζε ο προπάππος μου, έπαιζε γκάϊντα. Από ’κείνον το γέρο Βασίλη, Βασίλη Ελευθερίου, από της γιαγιάς μου τη ράτσα είμαστε εμείς. Από του πατέρα μου δηλαδή η μητέρα, ήτανε του γέρου Βασίλη η κόρη. Από κει όλοι σχεδόν οι οργανοπαίκτες που βγήκανε στην Ποταμιά, κρατούσανε από αυτόν τον γέρο, είτε από θηλυκό είτε από αρσενικό, και κείνοι είχανε τη φλέβα, και οι Πούπαλοι, και οι Πουλήδες και οι Ελευθερίου. Ο γέρο Βασίλης λεγότανε Ελευθερίου, αλλά από γυναίκες από διασταύρωση με τους γάμους, όλοι σχεδόν ο οργανοπαίκτες κρατούσανε από κείνο το σόϊ. […] Οι μετέπειτα οργανοπαίκτες ήτανε τα παιδιά του γέρο Βασίλη του Ελευθερίου. Λοιπόν ήτανε τα παιδιά, ο Χαράλαμπος έπαιζε λαούτο, Χαράλαμπος Ελευθερίου, Νικόλαος Ελευθερίου βιολί και ο Σταμάτης Ελευθερίου έπαιζε ένα διάστημα λαούτο, ήτανε παιδιά του Βασίλη Ελευθερίου. [...] Τους γνώρισα αυτούς... Μετά ένας εγγονός του Βασίλη Ελευθερίου έπαιζε λίγο κλαρίνο, έπειτα ήρθε ο πατέρας μου, εγγονός του Βασίλη Ελευθερίου από τη μάνα του ήτανε, κι έπαιζε σαντούρι, μαντολίνο και κλαρίνο.

Πουλής Μαρκέλος, άλλος εγγονός του Βασίλη Ελευθερίου, έπαιζε βιολί ο Μιχάλης, κλαρίνο ο Βασίλης Ελευθερίου, Μιχάλης Ελευθερίου βιολί, και Βασίλης Πούπαλος λαούτο. Μετά από κείνους ήρθαμε εμείς, ο αδερφός μου ο Παναγιώτης Πουλής κλαρίνο, εγώ ούτι κι ένας άλλος αξάδερφος Δημήτρης Πουλής, ο οποίος ήτανε από δω ο πατέρας του, ο μπάρμπας μου, κι έμενε στα Κουρούνια, βιολί.

Μετά από μένα, του Χαράλαμπου του Ελευθερίου ο εγγονός παίζει τώρα κλαρίνο... Ο οποίος είναι η ράτσα τους από δω, παίζει τώρα κλαρίνο. Ο δισέγγονος δηλαδή του γέρο Ελευθερίου παίζει κλαρίνο.


• Άλλο παράλληλο ή κύριο επάγγελμα

Ο Δημήτρης Πουλής έχει εργαστεί ως αγγειοπλάστης, ως μάγειρας και ως ιδιοκτήτης mini market:

Φαντάρος ήμουνα από το ’47 μέχρι το ’50. Μετά ξαναγύρισα στην Αθήνα πάλι κι έπιασα δουλειά, παντρεύτηκα έκαμα παιδιά, έκαμα δουλειά εκεί. Στις αρχές εδούλευα σ’ ένα εργοστάσιο αγγειοπλαστικής, μετά πήγα στο Σισμανόγλειο το νοσοκομείο, δούλεψα 7 χρόνια στο εργοστάσιο, 7 στο νοσοκομείο σα μάγειρας.

Μετά άνοιξα δική μου δουλειά, έκαμα ένα μαγαζί στο Χαλάνδρι, super market της εποχής εκείνης, 100 τ.μ μαγαζί δεν υπήρχε τότε στο Χαλάνδρι, μεγαλώσανε τα παιδιά μου, πήγανε σε δουλειές δικές τους.


• Προσωπική και οικογειακή πορεία

Εδώ πέρα [βορειόχωρα Χίου, στην περιοχή της Αμανής, περί τη Βολισσό] έπαιξα επαγγελματικά πέντε έξι χρόνια με τον αδερφό μου, μετά πήγα στην Αθήνα, ύστερα πήγα στρατιώτης, τότε με το συμμοριτοπόλεμο ήτανε δύσκολα, γνώρισα το Σαραγούδα αν έχετε ακούσει.... μου ’φερε ένα ούτι κι από τότε δεν ξανάπιασα. Γύρω στο ’65 θα ’τανε... Φαντάρος ήμουνα από το ’47 μέχρι το ’50.

Μετά ξαναγύρισα στην Αθήνα πάλι κι έπιασα δουλειά, παντρεύτηκα, έκαμα παιδιά, έκαμα δουλειά εκεί….

[...] Εγώ […] έχω φτιάξει πέντε έξι τραγούδια δικά μου, εγώ δε φαίνομαι πουθενά ας πούμε... Από το μυαλό μου. Τα έχω σε κασσέτες. Να σας δώσω δυο κασσέτες. Δικά μου ερωτικά είναι, ένα έχω βγάλει για την γυναίκα μου, κι έχω βγάλει κι ένα τραγούδι για τη μεγάλη σφαγή της Χίου του 1822, το ’χω βγάλει ακριβώς και αρώτησα τον ιστορικό πως είναι να μην κάνω κανένα λάθος, και μετά το ’βγαλα σε κασέτα, επίσημη κασέτα, έχω κασέτες άμα είναι να σας δώσω, δύο κασέτες να τις έχετε.