|
Παπανδρέου Γεωργία | Χίος | Βιογραφικά στοιχεία
• Τόπος γέννησης

Βολισσός, Χίος
• Χρόνος γέννησης

1926
• Ιδιότητα

Η Γεωργία Παπανδρέου υπήρξε ερασιτέχνης τραγουδίστρια.

• Γονείς

Η Γεωργία Παπανδρέου, ήταν η μικρότερη σε ηλικία από τις τέσσερις αδερφές της. Ο πατέρας της, Δημήτριος Χαρτουλάρης, διατηρούσε ένα μαγαζί στην περιοχή της Βολισσού:

Γεννηθήκαμε πάνω στον Πύργο, που ’χει μια εκκλησία, στον Πύργο, εκεί στον Άγιο Γιώργη, εκεί απάνω. Εκεί μεγαλώσαμε και πήγαινα μέχρι, σχολείο πήγαινα, μέχρι τετάρτη Δημοτικού. Εδώ [στην κεντρική πλατεία της Βολισσού] κατεβαίναμε και πηγαίναμε. Αυτό το μεγάλο [κτιριακό συγκρότημα], πρώτα είχε άλλα σχολεία, προτού χτιστεί αυτό. Εγώ πήγα σ’ αυτό το σχολείο, πρώτη Δημοτικού. Μέχρι τετάρτη Δημοτικού μέναμε εκεί πέρα στον Πύργο, μετά, […] είχε ανοίξει ο πατέρας μου μαγαζί, μπακάλικο. Ήταν εδώ στην πλατεία, εδώ που ’ναι το πάνω καφενείο, λίγο πιο πέρα, που ’ναι μια πολυκατοικία, τότες ήτανε παλιό σπίτι. Ναι. Χαρτουλάρης, Δημήτρης Χαρτουλάρης. […] Ήτανε και χασάπης, έσφαζε, πουλούσε και κρέατα τα Σαββατοκύριακα. Τις άλλες μέρες δεν επουλούσανε κρέας. Και βγάζαμε και ψωμί. Στον φούρνο, αλλά τους φούρνους τους αγροτικούς. Είμαστε πέντε κόρες. Κατεβήκαμε από τον Πύργο, τον Άγιο Γιώργη, μετά κατεβήκαμε κάτω, εδώ στην πλατεία λίγο πιο πάνω. Ύστερα έχτισε ο πατέρας μου σπίτι κι έκανε και φούρνο κάτω κι απάνω είχαμε το σπίτι που μέναμε. Ε, εκεί, ας πούμε βοηθούσαμε τον πατέρα μου, είμαστε πέντε κόρες και ένας γιος. Ο γιος μας ήταν ο μεγαλύτερος, πριν πάει στρατιώτης. Πρώτα ήταν ο αδερφός μου, μετά ήταν εκείνη [εννοεί την αδερφή της Σοφούλα], εγώ είμαι η τελευταία, η Γεωργία. Ο αδερφός μας παντρεύτηκε πολύ μικρός, προτού πάει στρατιώτης βρήκε μια δασκάλα και ήταν εδώ, ήταν όμως από τη Βολισσό κι αυτή και ήτανε εδώ. Ε, μετά είχανε φύγει και είχανε πάρει μετάθεση στα Κατώχωρα και μάλιστα κι αυτή τον περνούσε τον αδερφό μου κάπου εννιά χρόνια, ναι μεγαλύτερη. [Αλλά δεν επήγε στρατιώτης] Όχι. Είμαστε πολύ κοντά και δεν υπηρέτησε στρατιώτης. Και δεν υπηρέτησε, είμαστε πολλά παιδιά, πολύτεκνα. Ε, είχαμε το μαγαζί, εδουλεύαμε, πηγαίναμε έξω, τώρα το ’χουμε κλαδιά, αλλά τέτοια ξύλα παίρναμε και είχαμε το γαϊδουράκι μας και πηγαίναμε και φορτώναμε.

• Άλλο παράλληλο ή κύριο επάγγελμα

Τη περίοδο των παιδικών της χρόνων η Γεωργία Παπανδρέου εργάστηκε τόσο στο μαγαζί που διατηρούσε ο πατέρας της Δημήτρης Χαρτουλάρης, όσο και σε διάφορες αγροτικές εργασίες. Συγκεκριμένα:

Ε, είχαμε το μαγαζί, εδουλεύαμε […]. Πηγαίναμε στα χωράφια, σπέρναμε, θερίζαμε. Ε, γύρω εδώ και στα βουνά είχαμε, και κάμπο είχαμε, έχουμε κάμπο ένα. Η οικογένεια μας είχε, ε πήρε η καθεμιά, πήρε από δώδεκα χωράφια κι ένα σπίτι.. Ναι το ’να μισό στρέμμα, είχε και δυο στρέμματα, κομμάτια, ναι. Είχαμε περιβόλι […], ναι δώδεκα κι ένα σπίτι μας έκανε ο πατέρας μας... Ναι είχε, είχε κτηματική περιουσία πολλή, ήταν ο παππούς μας... Ήτανε ο παππούς μου, του πατέρα μου ο πατέρας ήτανε, όπως είναι τώρα πρόεδρος ο γιος της [εννοεί της αδερφής της, της Σοφούλας], ήτανε, ναι, κι επί, παλιά επί Τουρκοκρατίας… δημογέροντας.

Ο πατέρας μου επειδή κάποιος γνωστός του είχε πει, έτσι κι έτσι του λέει, “πρόσεξε τη μικρή” [θα την κλέψουνε], ναι, και “έχε” λέει “το νου σου”. Ε, εμάς εδώ βρισκόταν 5 - 6 γνωστοί αυτοί και την επαίρναν την κοπέλα και φεύγανε, πηγαίνανε... και μετά τι θε να κάνουνε οι γονείς, την παντρεύανε. Ναι, ναι, ε, ε,... Από τότε δε μ’ άφηνε πια στο μαγαζί. [Στο σπίτι μέσα] και στα χωράφια, στα χωράφια. Δεν κατέβαιναν, αυτό ήτανε κανένα χρόνο, δυο χρόνια. Κι ο άντρας μου, αυτός υπηρετούσε στρατιώτης. Εγώ είχα ένα γαμπρό, της αδερφής μου, ήτανε ράφτης αυτός, φραγκοράφτης, είχε μαγαζί. Αυτός τ’ άκουσ’ εκεί κι είμαστε και γειτόνοι με τον άντρα που πήρα, δηλαδή τα σπίτια μας πιο κοντά, αλλά δεν είχαμε σχέσεις, τίποτα ας πούμε, εκείνος ήτανε τρία χρόνια πιο μεγάλος από μένα κι εγώ ήμουνα 25 χρονών, εκείνος ήτανε 28.

Εν τω μεταξύ έπιασε αυτός - ο άντρας μου - αυτός έγραψε ένα γράμμα του παππού μου, ήταν σχετικοί, ράβαν εκεί παντελόνια, ξέρω ’γω τι, από παλιά […]. Τέλος πάντων, με βρίσκει ο γαμπρός μου, μου λέει έτσι κι έτσι, ε κι οι γονείς μου […] δεχτήκανε. Λέει να τον πάρεις αυτόν, είναι της ηλικίας σου, αυτό, αλλά ήταν και καλός άνθρωπος και καλό παιδί, κι έζησα εκείνα τα τριάντα χρόνια ωραία μαζί του, αλλά 58 χρονών, ήμουν εγώ 55, αρρώστησε και πέθανε σε τρεις μήνες. Τέλος πάντων. Ναι.

[…] ο γαμπρός και τίποτα να μην είχε δε, δεν πείραζε… Τότες να σας πω, τότε στεκόταν οι γονείς μας, εκεί, δεν ήτανε να πούμε “τον τάδε τον αγαπώ, εγώ θα τον πάρω”, αν θέλαν κι οι γονείς, εντάξει, αν δεν εθέλαν οι γονείς, δεν, όπως τώρα, μια κοπέλα θέλει κάποιον τον παίρνει ας πούμε, δεν….


Από τον γάμο της η Γ. Παπανδρέου απέκτησε έναν γιο.