|
Βουρλιώτης Μανόλης | Σάμος | Βιογραφικά στοιχεία
• Τόπος γέννησης

Σάμος
• Χρόνος γέννησης

1941
• Στοιχεία καταγωγής

Ο Μανόλης Βουρλιώτης κατάγεται από τους Μυτιληνιούς της Σάμου:

Από δω [είμαι], βέρος Μυτιληνιός.
Για το χωριό του αναφέρει:
…δεν είναι πλούσιο. Ήταν αγρότες τότες. Βάζαν καπνά. Φτώχεια μεγάλη. Και αναγκάστηκε ο κόσμος και έφυγε. Πήγανε στο εξωτερικό. Μετά που ήρθε ο τουρισμός ασχοληθήκανε και γυναίκες και άντρες στον τουρισμό και πήρανε λίγο ανάσα.

• Ιδιότητα

Ο Μανόλης Βουρλιώτης παίζει ακορντεόν και αρμόνιο. Ασχολήθηκε από πολύ μικρός με τη μουσική:

Πρώτη φορά στα δέκα τέσσερα […], με ακορντεόν έπαιζα στο σπίτι, ας πούμε σε παρέες, στις δικές μου, στους μικρούς, μετά εξελίχθηκα, με ακούσαν οι παλιοί μουσικοί ότι πάω καλά, με πήρανε στις ορχήστρες τους και από κει ξεκίνησα. Έγινα και επαγγελματίας.

Με το αρμόνιο άρχισε να ασχολείται αργότερα, το 1970:

Κάθισα στο σπίτι το μελέτησα, τι το μελέτησα μια [...], ήρθα, απ’ τη Δευτέρα έπιασα, το Σάββατο πήγαμε και παίξαμε. Ήμουνα διάολος. Αυτό το όργανο, ναι.

Ωστόσο ποτέ δεν ασχολήθηκε με το τραγούδι:

Μου φαινόταν ότι δεν θα άρεσα. Και λέω θα χάσω την αξία που έχω ως μουσικός, και έλεγα [...]. Καμιά φορά σε παρέες και τέτοια τραγουδάω, και μου λέει αφού τραγουδάς ωραία, αλλά φοβάμαι μήπως δεν αρέσω στον κόσμο και πούνε α, σιγά μωρέ, ο Μανόλης δεν τραγουδάει, ενώ [για] το όργανο όμως λένε άλλα λόγια.

• Γονείς

Και οι δύο γονείς του Μανόλη Βουρλιώτη είναι πρόσφυγες που πέρασαν στη Σάμο από τα μικρασιατικά παράλια. Κανένας ωστόσο από την οικογένεια του δεν είχε ασχοληθεί με τη μουσική:

Αλλά, έτσι μ’ άρεσε, δεν ξέρω πως και έγινα εγώ. Καμιά σχέση η οικογένειά μου, καμιά.

• Οικογενειακή κατάσταση

Ο Μανόλης Βουρλιώτης παντρεύτηκε την Αντωνία μόλις απολύθηκε από το στρατό, το 1964:

Ε, ήμουνα και μικρός τότες ακόμα [...], τότες ήταν το σύστημα να απολυθείς από φαντάρος και να παντρευτείς. Πριν δεν επιτρεπόταν. Αλλά μόλις απολύθηκα την πήρα και ’γω την κοπέλα μου.

Με τη γυναίκα του Αντωνία απόκτησε ένα γιο, τον Βαγγέλη, ενώ αργότερα και τρία εγγονάκια. Ο γιος του ασχολήθηκε για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα με τη μουσική:

…έχω ένα γιο, ο οποίος έμαθε και αυτός, τον έμαθα, αλλά τα παράτησε, δεν τ’ άρεσε, γιατί σπούδασε το παιδί μετά [...]. Και ως φοιτητής στην Θεσσαλονίκη που ήτανε [...], θα σας πω, είχε το ακορντεόν μαζί του, το ακορντεόν, και πέρναγε τον καιρό του. Εκεί ως φοιτητής. Είχε μάθει καλά. Μετά τα ’μπλεξε με την κοπελιά του, το παράτησε το όργανο. Πήρε το πτυχίο του, παντρευτήκανε, κάνανε οικογένεια και [...]. Θεολόγος είναι, αδιόριστος μεν, επιτυχών δε, αδιόριστος [...]. Του Α.Σ.Ε.Π…ναι. Ευτυχώς και διορίστηκε η γυναίκα του και είναι και εκείνη Θεολόγος, εκείνη τα κατάφερε στον Α.Σ.Ε.Π.

• Άλλο παράλληλο ή κύριο επάγγελμα

Από πολύ μικρός άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά και αποκλειστικά με τη μουσική:

Στα δέκα τέσσερα ήμουνα, έκανα με τις παρέες ακόμα στο πάλκο, έτσι πότε ντρεπόμουνα ξέρω ’γω, αλλά στα δέκα πέντε ήμουνα επαγγελματίας τέλειος.

• Διαδρομές στο χώρο και στο χρόνο

Ο Μανόλης Βουρλιώτης παρουσιάστηκε στο στρατό το 1962 όπου υπηρέτησε μέχρι το 1964. Κατά τη διάρκεια της θητείας του έπαιζε μουσική:

Το ’χα μαζί μου το ακορντεόν, το ’χα εκεί στο στρατό, στην ορχήστρα […]. Γιατί το όργανό μου δεν ήταν για την μπάντα. Δεν, το ακορντεόν δεν υπάρχει. Αλλά στην ορχήστρα έπαιζα πολλές φορές. Είχαμε. Και τι, το Πάσχα, κάτι άλλες, καμιά φορά δεξιώσεις που κάνουμε και παίζαμε στη Λέσχη ας πούμε.

• Προσωπική και οικογειακή πορεία

Αναφερόμενος στις αλλαγές που έχει παρατηρήσει ο ίδιος στα μουσικά δρώμενα με το πέρασμα των χρόνων, αναφέρει:

Κοίταξε τώρα το παλιό το τραγούδι δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει εδώ. Το θέλουν ο κόσμος, το ζητάνε […]. Το λαϊκό και το νησιώτικο και το παραδοσιακό. Τα ζητάνε αυτά τα πράγματα […]. Αλλά τα καινούργια, οι νέοι τώρα θέλουν τα καινούργια. Ύστερα οι νέοι μουσικοί που βγαίνουν τώρα δεν ασχολούνται με τα παλιά, δεν τα ξέρουν. Δεν τα ξέρουν, δεν έχουν ιδέα απ’ αυτά. Και ασχολούνται με τα καινούργια αυτά που βγάζουν τώρα, της ώρας.

Δεν πιστεύει ότι υπάρχει κάποια σημαντική στροφή προς την παλιά, παραδοσιακή μουσική:

Ε, επειδής υπάρχουμε εμείς ακόμα. Κάτι πιο παλιοί λίγο και τα διατηρούμε. Αλλιώς [...]. Ή που βγάζουν τώρα και CD, ας πούμε. Βγάζουνε παλιά τραγούδια και μπορεί και οι νέοι να κλέβουνε, να παίρνουνε κανένα.

Ο Μανόλης Βουρλιώτης έζησε διάφορα περιστατικά κατά την πορεία του ως οργανοπαίκτης μουσικός. Για τα πανηγύρια συγκεκριμένα αναφέρει:

Τι να πρωτοθυμηθείς. Τι να πρωτοθυμηθείς. Έχουνε γίνει πολλά. Φασαρίες και [...], έχουνε δει πολλά τα μάτια μας […]. Α, ήταν η παραγγελία και είχαμε και φασαρίες, ε; […] Αυτό επειδή ας πούμε, γιατί δεν μου είπε και σε μένα το τραγούδι πρώτο [...]. Γιατί αυτουνού του ’παιξες τρία τραγούδια, εμένα μου ’παιξες δυο. Διαλούσε το μαγαζί, χάλα η δουλειά, χάναμε και ’μεις τα λεφτά […]. Τότες αυτός που παρήγγελνε, αυτός θα χορέψει […]. Όχι κανείς άλλος. Και η παρέα του. Η παρέα του δηλαδή […]. Άμα σηκωνότανε άλλος να παίξει, γινότανε έπεφτε και ξύλο. Τι θέλεις εσύ εδώ; Κάτσε στην παρέα σου…

[…] Κοιτάξτε τότες τα ζευγάρια δεν είχανε την ελευθερία που έχουνε τώρα. Στα κρυφά, πολύ κρυφά θα σμίγανε να τα πούνε και όχι αυτά που γίνονται τώρα καφετέριες και τέτοια, δεν είχε πολύ κρυφά. Και άμα τυχαίνανε σε μαγαζί που έπαιζε ορχήστρα, καθόντανε ας πούμε η κοπέλα με την παρέα της, ο νεαρός με την παρέα του, κοιταγότανε από μακριά, μπορεί να παραγγείλει και ένα τραγούδι, έτσι να αρέσει στην κοπελιά του, έτσι αυτά.


Ο Μανόλης Βουρλιώτης θυμάται ακόμη και ένα περιστατικό ενός φόνου που έγινε σε γνωστό κέντρο διασκεδάσεως όπου εργάζονταν το 1980 περίπου:

[…] Ναι. Αυτό που σας είπα. Γιατί χόρευε ένας και σηκώθηκε και άλλος και χόρεψε και γιατί σηκώθηκες εσύ. Λοιπόν, γιατί σηκώθηκες αφού χορεύω εγώ, γιατί σηκώθηκες και συ, πήγε και πήρε το μαχαίρι από το αυτοκίνητο, απ’ τ’ αμάξι έξω [...]. Μεταξύ του ’ρθε στην καρδιά, παλικάρια ε, εικοσιπεντάρηδες, εικοσιοκτάρηδες […]. Επί τόπου. Έχουν γίνει τέτοια πολλά.