|
Χατζηστυλιανός Τρύφωνας | Λήμνος | Βιογραφικά στοιχεία
• Τόπος γέννησης

Παναγιά, Λήμνος
• Χρόνος γέννησης

1924
• Στοιχεία καταγωγής

Ο Τρύφωνας Χατζηστυλιανός κατάγεται από το χωριό Παναγιά:

[είμαι] γνήσιος Παναγιώτ’ς [από την Παναγιά Λήμνου], εδώ γεννήθ’κα και μέχρι τώρα εδώ είμαι [...]. [Η Παναγιά ήταν] μεγάλο χωριό, βαστάνε 750 άτομα, τώρα 412 άτομα δεν είμαστε στην απογραφή. Άμα δεν είχαμ’ την μετανάστευση θα είμαστε 1.500 - 2.000 άτομα, βέβαια. Οι μισοί από το χωριό είναι μετανάστες, Αυστράλιες, Γερμανίες, Αθήνα, Θεσσαλονίκ’ [...]. Εμείς, το χωριό μας είχε μέχρι 133 παιδιά στο δημοτικό και τώρα πόσα είναι, 23 με φαίν’ται;

• Ιδιότητα

Ο Τρύφωνας Χατζηστυλιανός ήταν οργανοπαίχτης με λίγες θεωρητικές γνώσεις μουσικής, και έπαιζε σαντούρι και λύρα:

Εμένα όλα τα όργανα μ’ αρέσουν. Και τα δυο [σαντούρι και λύρα] μ’ αρέσουν. Αλλά απόδωσ’ έχ’ η λύρα, το σαντούρ’ είναι ωραίο, αλλά ίσως λείπ’ και η τέχνη η καλή, λέω την αλήθεια, ποια είναι, δεν έχ’ την απόδωσ’ που έχ’ η λύρα. Μια λύρα μπορεί κάλλιστα να εξυπηρετήσ’ μια ανάγκη [για μουσική], αυτή τη γνώμη έχω, δεν ξέρω. [Το σαντούρι] δεν έχει την απόδωσ’ που έχει η λύρα, κατά τη δική μου γνώμη, δεν ξέρω. [Ο κόσμος προτιμούσε λίγο περισσότερο] εκείνη την εποχή τη λύρα. Εχ’ απόδοσ’ η λύρα.

• Γονείς

Τον πατέρα του τον έλεγαν Δημοσθένη και είχε τρία αδέρφια, έναν αδερφό και δύο αδερφές, ενώ ο ίδιος ήταν το μικρότερο παιδί της οικογένειας. Ο πατέρας του, πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή, δούλευε στα παράλια της Μικρά Ασίας για αρκετά χρόνια ως εποχιακός εργάτης σε αγροτικές εργασίες στους γαιοκτήμονες Ηλιόπουλους [γονείς του γνωστού ηθοποιού Ντίνου Ηλιόπουλου]:

[...] ο δε πατέρας μου, ήταν καλός άνθρωπος, καλότατος, καλός νοικοκύρ’ς, δούλευε χρόνια στους Ηλιόπουλους πέρα στη Μικρά Ασία [...] Ο Ντίνος Ηλιόπουλος που λέν’, ο ηθοποιός, ήταν εκεί πέρα ο πατέρας του τσιφλικούχος, στα παράλια της Μικράς Ασίας [...]. Εκεί δουλεύαν τότε, όπως φεύγουν στην Αυστράλια τώρα και στην Αμερική, πηγαίναν εκεί απέ ’δω ο κόσμος [...], ήταν εκεί στη Μικρασιατική Καταστροφή ο πατέρας μου, όχ’ μόνο ο πατέρας μου, ήταν πολλοί Λημνιοί [....]. Αγρότης ήταν [...], εκεί δουλεύαν ‘αραπάκια’, ‘αραπάκια’ δουλεύαν εκεί, σάμπως πήραν και τίποτα!

Η μητέρα του Δημητρούλα αγαπούσε πολύ τη μουσική και τραγουδούσε πολύ ωραία. Σε νεαρή ηλικία πήγε ως παρακόρη [υπηρέτρια] σε κάποια οικογένεια Λημνιών της Αιγύπτου [μεταναστών]:

Δέκα - δώδεκα χρόνια ήταν η μάνα μ’ σ’ ένα σπίτ’ στην Αίγυπτο, παρακόρη - υπηρέτρια. Όπως λέγαμε για τους τσιφλικάδες της Μικράς Ασίας που είπαμε πιο μπροστά, έτσ’ είχε κάτι πλούσιοι, Αιγύπτιοι και ερχόντουσαν εδώ το καλοκαίρ’, Λημνιοί, Λημνιοί ήταν. Δώδεκα χρόνια κάθονταν η μητέρα μ’, και έπαιρνε μια λίρα χρυσή το μήνα ήταν, τρακόσα φράγκα βάλε. Έπρεπε να κάν’ και την προίκα τ’ς, η μάνα τ’ς η ίδια...

• Οικογενειακή κατάσταση

Ο Τρύφωνας Χατζηστυλιανός παντρεύτηκε με τη γυναίκα του Κωνσταντίνα το 1952. Από το γάμο τους απέκτησαν απέκτησε πέντε παιδιά, τέσσερα αγόρια και ένα κορίτσι. Με τη μουσική ασχολήθηκε μόνο ο ένας του γιος, ο οποίος παίζει μπουζούκι [ερασιτεχνικά].

• Άλλο παράλληλο ή κύριο επάγγελμα

Ο Τρύφωνας Χατζηστυλιανός μετά το γάμο του παρέμεινε στην Παναγιά της Λήμνου, ασχολούμενος επαγγελματικά κυρίως με τις αγροτικές εργασίες, αλλά και με τη μουσική [μέχρι περίπου και τα μέσα της δεκαετίας του 1970].

• Διαδρομές στο χώρο και στο χρόνο

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Τρύφωνας Χατζηστυλιανός επιχείρησε να μεταναστεύσει στη Γερμανία, όμως η αρμόδια κρατική υπηρεσία δεν του το επέτρεψε, διότι είχε συμπληρώσει το ανώτατο όριο ηλικίας των 45 ετών.

• Προσωπική και οικογειακή πορεία

Ο Τρύφωνας Χατζηστυλιανός, κατά την περίοδο του εμφυλίου, υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία σε περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας:

…ναι, το χίλια εννιακόσια σαράντα οχτώ [1948] πήγα, τότε ήταν ο εμφύλιος σπαραγμός, που είχαμ’ τον εμφύλιο σπαραγμό, στο Γράμμο που λέν’, το Βίτσι […]. Δύο χρόνια, πήγα το 1948 και το 1949 κατά τον Οκτώβριο τελείωσα. [Υπηρέτησα] στην περιφέρεια Καστοριάς, Κοζάν’ς, Φλώρινα, εκεί είχε την έδρα της η δεκάτ’ πέμπτη μεραρχία.