|
Γιαμαίος Γιάννης | Σάμος | Εκπαίδευση
• Γενικές γραμματικές γνώσεις, επίπεδο εκπαίδευσης, τυπικές & άτυπες μορφές εκπαίδευσης

Ο Ιωάννης Γιαμαίος φοίτησε μαζί με τα αδέρφια του στη Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή:

Πηγαίναμε στην Πατμιάδα σχολείο. Βγάλαμε την Πατμιάδα τη σχολή την εκκλησιαστική στην Πάτμο […]. Εκεί τελειώσαμε το γυμνάσιο. Όλα τα αδέρφια μου εκεί […]. Οι άλλοι τελειώσανε. Τα αδέρφια μου τελειώσανε και την εβδόμη [τάξη]. Και τρίτη λυκείου και εβδόμη που με κάποια λιγότερα μόρια μπαίνεις στη Θεολογική [Σχολή], ιερέας και τέτοια. Εγώ κόπηκα στα θαύματα και έφυγα, το γυμνάσιο. Τελείωσα.

• Μουσική παιδεία

Ο Ιωάννης Γιαμαίος είναι πρακτικός μουσικός. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παρακολουθεί μαθήματα σε ωδείο:

Τίποτα, τίποτα. Ούτε εμείς δεν ξέρουμε νότες. Πραχτικοί είμαστε. Εγώ τώρα ξεκίνησα, δύο χρόνια πάω στο ωδείο […]. Πάω για να είμαι σε επαφή με το όργανο.

• Μουσική μαθητεία

Ο Ιωάννης Γιαμαίος, το διάστημα που διέμενε στην Αθήνα παρακολούθησε μαθήματα βιολιού στον Κόρο. Ο ίδιος περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο τον βοήθησε να παίζει το όργανο:

Πήγα στον Κόρο, 6 ώρες μόνο, γιατί οικονομικά [ήταν] δύσκολα τα πράγματα. Με ξεκίνησε, να κρατάω το βιολί και το δοξάρι […]. Εγώ δεν μπορούσα να ξαναπάω μετά, γιατί οικονομικά [ήταν] δύσκολα τα πράγματα […]. Αλλά με βοήθησε η αρχή, με βοήθησε [σ]το πιάσιμο του δοξαριού. Ακόμα [και] τώρα που πήγα στο ωδείο, που ξεκίνησα τώρα πριν δυο χρόνια να κάνω, έρχεται ο κύριος Δεσποτίδης - μεγάλο όνομα, μεγάλο βιολί από Αθήνα - και είδε πώς κρατάω το βιολί και το δοξάρι και μου λέει: ‘Πώς; Μόνος σου;’. Λέω: ‘Όχι. Έτσι και έτσι στον Κόρο’. Και ήτανε πολύ σωστό αυτό, πολύ καλό για μένα που τοποθετήθηκα σωστά στο βιολί […]. Μεγάλη δουλειά να τοποθετείς τα δάχτυλα σου σωστά […]. Αλλά το λάθος μου ήταν που δεν πήγα σε ένα ωδείο […]. Μου λέγανε: ‘Στο ωδείο θα σε ξεκινήσουνε με τις νότες’. Επηρεάστηκα. Εγώ ήθελα να πιάσω να παίζω. Πήγα στο ωδείο και μου λένε: ‘Θέλεις για να μάθεις 10 - 15 χρόνια’. ‘Ορίστε; Εγώ, λέω, θα μάθω σε 2 χρόνια να παίζω’. Λάθος βέβαια αλλά μυαλά […]. Δεν ήταν ένας να μου πει: ‘Κάτσε, έτσι πρέπει να ξεκινήσεις’.

Ο ίδιος συνέχισε να βελτιώνει την τεχνική του στο βιολί, μελετώντας τον τρόπο εκτέλεσης των σκοπών από άλλους μουσικούς:

Τώρα, θέσεις και τέτοια που λένε, αλλαγή, κλίμακες και τέτοια από μόνος μου. Ακουστικά, αντίληψη, έβλεπα. Εγώ πήγαινα στους Κονιτοπουλαίους και καθόμουνα πάνω από τον Κονιτόπουλο [και] έκανα ότι χόρευα και δε χόρευα. Ήμουνα πάνω του και έβλεπα πώς παίζει […]. Ακόμα, ακούω, ακούω κασέτες, cd, διάφορα και κάθομαι μετά και περνάω. Πιάνω περίπου τι δρόμος είναι, τι κλίμακα είναι και το μελετάω μετά. Και ανάλογα τη φωνή αν είναι γυναικεία ή αντρική τ’ αλλάζω.